هدف این پژوهش، ترسیم خطوط کلی سیمای زن در داستان های مثنوی است، آنچه در آغاز با توجه به اختلافات قابل توجه این زنان ممکن به نظر نمی رسد. در این جهت تحلیل دقیق حکایت ها با توجه به سه عامل مهم روند قصه، نقشها در قصه و زبان گفتگوی شخصیتها ضروری است. سپس با استخراج ویژگی های شخصیت های زن در داستانها و رده بندی آنها ویژگی هایی را خواهیم دید که با تغییراتی اندک در اغلب آنان نمود پیدا کرده است. ترس، مکر، تباهکاری، زیبایی و ظاهربینی از جمله این ویژگیهاست.

به منظور مطالعه رابطه ویژگیهای شخصیتی با کارآیی پلیس تعداد 250 نفر از افسران نیروی انتظامی با روش نمونه گیری چند مرحله ای انتخاب و با استفاده از آزمون پنج عاملی شخصیتی 60 سووالی نئو (1985) و نمرات کارآیی سالیانه مورد بررسی قرار گرفتند. با بهره گیری از روش همبستگی و رگرسیون نتایج نشان می دهد که متغیر پیش بین ویژگیهای شخصیتی در پیش بینی کارآیی پلیس نقش داشته و رابطه آنها بصورت رابطه خطی معنادار می باشد. بررسی فرضیه های پژوهش نشان دادند که بین ویژگی شخصیتی روان آزرده خویی با کارآیی پلیس رایطه معناداری وجود نداشت و فرضیه مورد نظر تایید نگردید. همچنین بین ویژگی های شخصیتی برونگرایی، دلپذیری و مسوولیت پذیری با کارآیی پلیس رابطه معناداری وجود نداشت و این فرضیه ها نیز تایید نگردیدند. اما بین ویژگی شخصیتی انعطاف پذیری با کارآیی پلیس رابطه معناداری وجود داشت و این فرضیه تایید گردید. به صراحت می توان بیان کرد که در زمینه صفات شخصیتی هر چه فرد انطباق بیشتری با ویژگی های شغلی اش داشته باشد، عملکرد و کارآیی و رضایتمندی بیشتری بدست خواهد آورد و یافته های مذکور اهمیت توجه به تفاوتها و ویژگی های فردی را به منظور افزایش میزان تولید یا در ارتقاء کیفیت خدمات و رضایتمندی شغلی مورد تایید قرار می دهند و نیز هر چقدر همبستگی بیشتری بین صفات شخصیتی افراد و ویژگی های شغلی وجود داشته باشد علاوه بر افزایش کمی و کیفی عملکرد نگرشهای شغلی مثبت تری نیز حاصل خواهد شد. از این رو تلاش به منظور به حداکثر رساندن میزان انطباق فرد و شغل از طریق گزینش دقیق افراد برای مشاغل خاص و تعیین خصوصیات و ویژگیهای شغلی می تواند نتایج سودمند بسیاری را در عمل و در تمام زمینه های مختلف شغلی به دنبال داشته باشد همچنین عملکرد شغلی بهتری هم مشاهده می شود. در واقع هر فرد که متصدی شغلی می شود خصوصیات و ویژگیهای منحصر به فرد خویش را به همراه می آورد. همچنین می توان گفت عوامل بسیار بر رضایت و عدم رضایت شغلی و کارآیی تاثیر می گذارند که از میان این عوامل می توان از دستمزد و ماهیت شغل یاد کرد.

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه منبع کنترل و ویژگی های شخصیتی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج بود. بدین منظور، 300 نفر از دانشجویان، به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند و از نظر 5 عامل شخصیتی و منبع کنترل مورد آزمون قرار گرفتند. نتایج، نشان داد که بین ویژگی های شخصیتی روان رنجوری (با صفات اضطراب، پرخاشگری، افسردگی، کم رویی تکانش گری و آسیب پذیری) و منبع کنترل، رابطه مثبت معناداری وجود دارد. یافته های این پژوهش، حاکی از آن بود که بین مسوولیت پذیری، برون گرایی و انعطاف پذیری نیز رابطه منفی و معناداری وجود دارد.

در این پژوهش به منظور بررسی ویژگیهای شخصیتی دختران فراری و مقابیه آنها با دختران عادی، 50 دختر فراری و 50 دختر عادی انتخاب و مورد آزمون قرار گرفتند. نتایج نشان می دهد که نمرات دختران فراری در ابعاد هیبوکندریا، انکار، مشکلات بین فردی، اضطراب، ناچیزانگاری خود و انحراف، با دختران عادی متفاوت است.

مقدمه: اضطراب امتحان به عنوان یک مشکل مهم آموزشی، سالانه میلیونها دانش آموز و دانشجو را در سراسر جهان تحت تاثیر خود قرار می دهد و باعث کاهش عملکرد تحصیلی آنان می شود. از این رو در این پژوهش به منظور شناسایی عوامل شخصیتی مرتبط با آن، به بررسی رابطه اضطراب امتحان با برخی از ویژگی های شخصیتی همچون روان رنجوری و درون گرایی/ برونگرایی، در دانشجویان دانشگاه سمنان پرداخته شده است.روش: روش تحقیق این پژوهش، از نوع همبستگی است. آزمودنی های این پژوهش شامل 300 نفر دانشجوی دختر و پسر (150 پسر و 150 دختر) در مقطع کارشناسی دانشگاه سمنان بودند که از طریق نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون ، t-test و همچنین ضریب رگرسیون استفاده گردید. برای جمع آوری داده های پژوهش، از دو مقیاس "اضطراب امتحان" و همچنین مقیاس "شخصیت" آیزنک، که از ضرایب پایانی (بازآزمایی و همسانی درونی) و اعتبار رضایت بخشی برخوردار بودند، استفاده گردید.یافته ها: بر اساس یافته های پژوهش، اضطراب امتحان با روان رنجوری رابطه معنادار مثبتی را نشان داد (P<0.01, r=0.461)، اما اضطراب امتحان با درون گرایی/ برون گرایی دانشجویان، رابطه معناداری را نشان نداد (r=0.073, P<0.01). روان رنجوری (با ثباتی/ بی ثباتی) با درون گرایی/ برون گرایی رابطه معنادار مثبتی را نشان داد (r=0.175, P<0.01). از میان ویژگی های شخصیتی مورد مطالعه، روان رنجوری توانست متغیر پیش بین اضطراب امتحان باشد. ضمنا تفاوت معناداری بین دختران و پسران در اضطراب امتحان و ویژگی های شخصیتی مورد مطالعه یافت نگردید.نتیجه گیری: چنین به نظر می رسد که دانشجوی روان رنجور و مضطرب، اضطراب امتحان بیشتری تجربه می کند و علت شکستهای خود را به عوامل درونی همچون ناتوانی و کم استعدادی اسناد می دهد.